In het Programma Flexibilisering Asielketen werken alle organisaties in de asielketen ((de ministeries van JenV en SZW, IND, COA, DT&V, DJI, Politie, KMar, gemeenten en maatschappelijke organisaties) samen aan een flexibeler en effectiever asielsysteem, dat beter kan inspelen op fluctuaties en bijdraagt aan een effectieve terugkeer van vertrekplichtige asielzoekers en aan integratie van vergunninghouders.

Uitvoeringsagenda

De Uitvoeringsagenda Flexibilisering Asielketen is een samenwerking tussen gemeenten, provincies en het Rijk. In de Uitvoeringsagenda wordt beschreven hoe het vernieuwde asielsysteem er uit gaat zien. In het toekomstige asielsysteem krijgen asielzoekers zo snel mogelijk duidelijkheid over de kansrijkheid van hun asielaanvraag. Zij kunnen zich dan eerder voorbereiden op integratie of terugkeer.

Drie typen flexibele opvanglocaties

Het vernieuwde asielsysteem kent 3 typen opvanglocaties:

  • gemeenschappelijke vreemdelingenlocaties (gvl’s): middelgrote locaties waar asielzoekers de procedure beginnen en de ketenpartners samen onder één dak werken
  • satellietlocaties: locaties die dienen als ventiel voor gvl’s en voor de opvang van specifieke groepen;  
  • regionale opvanglocaties: locaties waar vergunninghoduers en asielzoekers met een kansrijke aanvraag  een start kunnen maken met integratie dichtbij de gemeente van uiteindelijke huisvesting.

Flexibele Opvang

Op al deze locaties zijn flexibele opvangvormen mogelijk. Dat betekent dat op een opvanglocatie naast asielzoekers en vergunninghouders ook andere groepen woningzoekenden - gelijktijdig of na elkaar – kunnen worden ondergebracht. Denk bijvoorbeeld aan spoedzoekers, studenten, jongeren of arbeidsmigranten. Met flexibele opvang zorgen we ervoor dat de opvangcapaciteit beter kan meebewegen met de wisselende aantallen en samenstelling van asielzoekers. Zo wordt de leegstand beperkt en kan er een bijdrage worden geleverd aan het woningtekort binnen een regio. Het COA werkt aan een stabiele portefeuille die deels flexibel ingezet kan worden.

Achtergrond

Tijdens de hoge instroom van 2015 en 2016 is het de samenleving, het COA en de keten gelukt om alle asielzoekers een slaapplek te geven. Zelfs toen er 4.000 asielzoekers per week binnenkwamen. Niemand heeft op straat hoeven slapen. De maatschappelijke en financiële kosten waren echter hoog. Dat willen we niet meer. Om dit te voorkomen moet het asielsysteem flexibeler zijn en beter kunnen meebewegen met de aantallen asielzoekers die naar ons land komen.

Meer dossiers