Stress

“Schoolvakanties zijn in een azc altijd spannend. Vlak voor de zomervakantie kreeg ik al mailtjes van de maatschappelijk werkers van het Centrum Jeugd en Gezin. Is er al een dagprogramma voor de vakantie? Zij zien de problemen binnen gezinnen vaak toenemen als er voor kinderen niets te doen is. Want veel kinderen zijn getraumatiseerd. Voor hen zijn sport, spel en creativiteit een noodzaak, omdat ze daarmee hun stress kunnen reguleren.”

Netwerk

“Ik zorg daarom tijdens schoolvakanties voor een vol programma voor de tachtig kinderen die hier wonen. Dat ik inmiddels een groot netwerk van samenwerkingspartners heb in Apeldoorn, komt daarbij goed van pas. Het netwerk moest ik echt van de grond af opbouwen, want mijn eerste werkdag als programmabegeleider viel samen met de opening van dit azc.”

Dozen speelgoed

“De inwoners van Apeldoorn zijn gelukkig enorm behulpzaam. Toen het azc ruim een jaar geleden opende, meldden zich meteen enthousiaste vrijwilligers. En onze receptie belt me dagelijks een paar keer. Dan staat er iemand met een partij kinderfietsen, en dan weer iemand met dozen speelgoed... Ik kan helaas niet op elk aanbod ingaan. Tegen middelbare scholieren die vanuit school een project met minderjarige asielzoekers willen doen, heb ik nee gezegd. Die scholieren zijn vaak zelf lastig in beweging te krijgen. Voor mij wordt zo’n project dan heel tijdrovend.” 

Zwembad

“Ook de gemeente Apeldoorn denkt goed mee. Gezinnen krijgen bijvoorbeeld kaartjes voor sportwedstrijden en voor dierenpark Apenheul. En binnenkort kunnen kinderen op zondagochtend gratis zwemles krijgen. Het zwembad is op loopafstand dus bewoners kunnen daar zelf naartoe. Eerst vonden we dat ze zelf voor badkleding moesten zorgen. Maar met hun 12,95 euro aan weekgeld is dat lastig. Daarom heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik een grote sportwinkel binnen gestapt. Die sponsort nu veertig zwempakken en zwembroeken.”

Energie

“We hebben hier ook een aantal partnerorganisaties met wie we goed samenwerken. Over een paar weken start TeamUp bijvoorbeeld, een programma van War Child, Unicef en Save the Children. Zij bieden sport, spel en bewegingsactiviteiten waarbij kinderen leren omgaan met hun emoties. TeamUp komt hier straks twee keer per week, aan het begin van de avond. We hebben specifiek om dat tijdstip gevraagd, want veel kinderen kunnen op dat moment nog wel wat energie kwijt.”

Circusworkshop

“In de ruimte op de eerste verdieping organiseert stichting de Vrolijkheid twee keer per week creatieve activiteiten. Vlogs maken, muzieklessen… ze doen echt van alles. Nu geven ze een dans- en circusworkshop aan de kleintjes. En kijk, de wat grotere kinderen zijn deze houten bank aan het pimpen met tekeningen.”

Kunstenaars

“Wat ik heel tof vind van de Vrolijkheid is dat ze werken met professionele kunstenaars. Het ontstijgt het niveau van een knutselclubje. Veel kunstenaars zijn zelf ooit vluchteling geweest en herkennen zich in de kinderen. De gelijkwaardigheid waarmee ze omgaan met elkaar is ook heel belangrijk. Want azc-bewoners zitten in een afhankelijkheidspositie en gelijkwaardigheid is daar een antwoord op.”

Buddy’s

“Een andere club die gelijkwaardigheid nastreeft, is Buddy to Buddy. Zij koppelen onder meer azc-jongeren aan lokale jongeren met gemeenschappelijke interesses. Dat doen ze bij zogenaamde matchingsdiners op hippe plekken, bijvoorbeeld bij Nett, een voormalige nettenfabriek in Apeldoorn. De buddy’s trekken nu vier maanden samen op. Daarna kiezen ze zelf of ze willen blijven afspreken.”

Boksles

“Wat ik heel mooi zou vinden, is dat wij als azc onderdeel worden van de Apeldoornse samenleving. Soms lukt dat al. Zo heeft een boksschool hier clinics gegeven en trainen een aantal jonge azc-bewoners nu in de boksschool. Ze zijn inmiddels helemaal opgenomen in die vereniging. Eén van hen bleek in zijn thuisland profbokser te zijn geweest. Zo geven wij ook weer iets terug aan de Apeldoornse samenleving.”

Carine Havenaar is sinds 2019 programmabegeleider in het azc in Apeldoorn.

Dit verhaal is gepubliceerd in februari 2020.

Alles over kinderen in de opvang